Zwemmen in de woestijn

Zaterdag 13 juni zijn we naar de woestijn gereden en Masada bezocht. Om duidelijk te maken wat Masada is ontkom ik niet aan het geven van een lesje geschiedenis. Maar het wordt een boeiende les, dus zap niet te snel weg!
Masada is een van de bouwwerken van Herodes de Grote die heerste als een koning over Israël van 37 tot 4 voor Christus. Hij was niet alleen vorst over Israël maar eveneens een geniaal architect. Hij voltooide onder andere de bouw van de tweede tempel. Deze tempel is verwoest in 70 na Christus door de Romeinen. De huidige klaagmuur is het laatste restant van het door hem vergrote tempelplein, waar de tempel op stond.
Maar terug naar Masada. Masada is een indrukwekkende vesting gebouwd op een bergplateau in de woestijn bij de Dode Zee. Herodes de Grote heeft uiterst zorgvuldig naar een juiste locatie gezocht en vond uiteindelijk dit losstaande bergplateau.

Hier bouwde hij zijn vesting met paleis. Door haar ligging was deze vesting zo goed als onmogelijk te veroveren door vijanden. Om verzekerd te zijn van water bouwde hij een ingenieuze watervoorziening.
Maar heersers overlijden of worden afgezet en kastelen worden uiteindelijk allemaal veroverd. Zo ook bij Masada. In het jaar 70 na Christus werd Jeruzalem door de Romeinen met de grond gelijk gemaakt. Een laatste groepje opstandelingen (Zeloten) vluchtte naar de woestijn en veroverde bij verrassing Masada. Om ook deze laatste groep van negenhonderd opstandelingen te verslaan werd Masada belegerd door vele duizenden Romeinse soldaten die er drie jaar over deden om de vesting te heroveren. Toen ze Masada eindelijk hadden veroverd bleken de Zeloten zich massaal van het leven te hebben beroofd. Ze wilden niet door de Romeinen afgeslacht worden, waarbij hun vrouwen verkracht zouden worden en hun kinderen als slaven verkocht. Slechts twee vrouwen en vijf kinderen waren aan deze zelfgekozen massamoord ontkomen en konden het navertellen aan de geschiedschrijver Flavius Josephus. De indringende vraag is wat jij zelf in zo'n situatie zou doen!!

De opgravingen zijn te bezichtigen en een wandeling over het plateau met alle opgravingen is een bijzondere ervaring. Je valt van de ene verbazing in de andere. Hoe is het mogelijk dat in die tijd er zoveel vernuft was om dit te realiseren.

Daarna naar de prachtige oase Ein Gedi, waar we gezwommen hebben in koel helder stromend water. Zwemmen in de woestijn bij meer dan 30 graden is een waarlijk verkwikkende ervaring.

Op de terugweg heerlijk bij de Arabier gegeten. Tot slot een afslag van de hoofdweg genomen om opnieuw in de woestijn te belanden. De zon zakte tussen de zand- en steenheuvels waarbij de schaduwen steeds langer werden.

Een topdag.

Leo