Het is nu al de vierde week dat we hier in Jeruzalem zijn en Leo en ik hebben onze plek al aardig gevonden bij de instelling waar we werken. Een christelijke stichting op de Westbank die door een Nederlands echtpaar is opgericht in de jaren 80 van de vorige eeuw.
Onze werkzaamheden bestaan uit het helpen bij de dagopvang. Hier komen zowel kinderen (bewoners) van de instelling als kinderen uit de omgeving. Omdat we de eerste week in alle groepen mochten "stage lopen" blijkt dat de kinderen ons al snel herkennen en de Arabische begeleiding ons opneemt in het team. Van maandag tot en met donderdag gaan Leo en ik dus elke morgen om 8:00 uur met de Arabische bus.
Wel apart en even wennen wanneer we 's morgens beginnen met opening, gebed en briefing in het Arabisch. Gelukkig kunnen de begeleiders allemaal goed Engels spreken en sommigen zelfs ook Nederlands!! Onze woordenschat in het Arabisch beperkt zich tot de basiswoordjes maar dit is ook een te ingewikkelde taal om binnen 3 weken te leren.
Leo heeft zijn plek gevonden in een wat oudere groep en ik mag 2 begeleidsters helpen in de jongste groep. Dagelijks circa 7 kinderen die lichamelijk en verstandelijk gehandicapt zijn. Bewonderenswaardig en dankbaar om te zien hoe de kinderen met liefde gestimuleerd worden om op hun niveau te communiceren, zintuigen te stimuleren en elementaire basisvaardigheden aan te leren. De ballonnen en de dropjes zijn echt een succes!! (bedankt collega's uit Lelystad ;-)
Naast het spelenderwijs stimuleren help ik met het eten geven, in en uit de rolstoelen helpen van de kinderen bij het verschonen en wandelen met de kinderen.
Voor de oudere kinderen zijn er ook lichte werkzaamheden zoals eigen papier produceren van afvalpapier om daarvan kaarten maken die worden verkocht.
Ook worden er briketten gemaakt en verkocht van olijfpitten. Dit wordt hier gebruikt als brandstof voor de verwarming in de winterperiode. Dan zijn er ook nog leuke producten van olijfhout. Deze worden ergens anders gemaakt in een werkplaats, maar worden hier met olie behandeld. In de 2e week hebben Leo en ik met Leonard (ook een vrijwilliger uit Nederland) een bezoekje gebracht bij de werkplaats waar de olijfhouten producten worden gemaakt. Na een korte rit (wij waren de oriëntatie inmiddels kwijt) bleek dat de werkplaats gesloten was. Enfin we rijden daar een smal straatje in en komen een Arabische man tegemoet in een pick-up truck. Hij vraagt of hij ons kan helpen. Nou ja we moeten terug naar Jeruzalem. Normaal gaan we met de bus.
Geen probleem zegt de man ik ga ook naar Jeruzalem en jullie kunnen wel met me meerijden. Nou lijkt me dat niet zo handig om in de eerste de beste auto mee te liften. Toch zitten we nog geen minuut later in de auto met deze Arabische man en hebben een onverwachte ontmoeting met hem. Hij is de nieuwe buurman te van de olijfhoutwerkplaats en blijkt beeldhouwer te zijn en reist de halve wereld rond. Naast de beeldhouwwerken maakt hij ook pilaren met kapitelen voor de bouw. (Dus dat wordt een interessant gesprek ;-)
Nadat we het checkpoint zonder problemen zijn gepasseerd, zien we Jeruzalem al snel in zicht komen. De man geeft ons zijn kaartje en we hebben alweer een uitnodiging om ergens een bakkie koffie te komen drinken. (Arabische wel te verstaan.) In Jeruzalem aangekomen zet hij ons af op de kruising waar onze wijk begint.
Al met al weer een enerverende dag en een onverwachte ontmoeting gehad!
Erik
Ook worden er briketten gemaakt en verkocht van olijfpitten. Dit wordt hier gebruikt als brandstof voor de verwarming in de winterperiode. Dan zijn er ook nog leuke producten van olijfhout. Deze worden ergens anders gemaakt in een werkplaats, maar worden hier met olie behandeld. In de 2e week hebben Leo en ik met Leonard (ook een vrijwilliger uit Nederland) een bezoekje gebracht bij de werkplaats waar de olijfhouten producten worden gemaakt. Na een korte rit (wij waren de oriëntatie inmiddels kwijt) bleek dat de werkplaats gesloten was. Enfin we rijden daar een smal straatje in en komen een Arabische man tegemoet in een pick-up truck. Hij vraagt of hij ons kan helpen. Nou ja we moeten terug naar Jeruzalem. Normaal gaan we met de bus.
Geen probleem zegt de man ik ga ook naar Jeruzalem en jullie kunnen wel met me meerijden. Nou lijkt me dat niet zo handig om in de eerste de beste auto mee te liften. Toch zitten we nog geen minuut later in de auto met deze Arabische man en hebben een onverwachte ontmoeting met hem. Hij is de nieuwe buurman te van de olijfhoutwerkplaats en blijkt beeldhouwer te zijn en reist de halve wereld rond. Naast de beeldhouwwerken maakt hij ook pilaren met kapitelen voor de bouw. (Dus dat wordt een interessant gesprek ;-)
Nadat we het checkpoint zonder problemen zijn gepasseerd, zien we Jeruzalem al snel in zicht komen. De man geeft ons zijn kaartje en we hebben alweer een uitnodiging om ergens een bakkie koffie te komen drinken. (Arabische wel te verstaan.) In Jeruzalem aangekomen zet hij ons af op de kruising waar onze wijk begint.
Al met al weer een enerverende dag en een onverwachte ontmoeting gehad!
Erik
Geen opmerkingen:
Een reactie posten